Interior 19th Century Farmhouse

AUDITORIUM

# 05 - Democracy RiP

on 19.11 to the Academic Senate of the UniHH elect a new president. Since the only
Dieter Lenzen the choice of the AS / HS and Property Directorate, is mourning ~ 2000 students for democracy ...
# 06 - Wagner's Symphony
need to comfort than 2,000 mourners are soft, but hard words!

From today: 03 YOUTUBE.COM / BOYCOTT EDUCATION

Tawneed Stone Basketball

Interview with Ulla Jelpke, internal policy spokesperson of the Left in parliament

Ulla Jelpke / MP:

for a peaceful solution to the Kurdish question

Photo: Private

"The DTP was banned on the same logic that since the PKK ban in Germany dozens of Kurdish cultural associations and hundreds of demonstrations and rallies were prohibited. " Spoke with Ms. Jelpke Rûdaw correspondent Resad Özkan.

interior ministers have decided that "tolerated" refugees are to remain in Germany and their tolerance status be extended for another two years. This means they will still continue to "tolerate" but not recognized. This is for most of an intolerable situation. Why no one is looking for a proper and humane solution?

Jelpke: interior ministers have decided that another regime will be extended to these people has brought a so-called residence permit on probation. If you can show any type of work, the "trial-residence" shall be extended, but some people have no chance to work, they will be tolerated only or deported. The right-wing Interior Minister argue that there should be no "immigration into the social systems." This is pure racism. All foreigners and refugees are portrayed as social parasites, the do not integrate. Unfortunately, many people share this view.

interior ministers speak of about 30,000 "tolerated" refugees. Is this figure to give an estimate or is it more? Where does the majority of these refugees?

Jelpke: These figures so I ask again and again by the federal government, there is really no reason to doubt it. Most of these refugees come from the states of the former Yugoslavia and are already in the 90s came to Germany. In addition to offering a suite of them from Turkey and other Middle Eastern countries such as Lebanon.

The conservative-liberal government plans to deport thousands of refugees to their home countries. Do you know how many Kurds - are exposed to this risk - for example, from Iraq or Syria?

Jelpke: We know that about 7,000 people in Syria are in acute danger of being deported because Syria was closed with a so-called "readmission agreements". In it, Syria has agreed to admit all, where there is any evidence of Syrian origin. How many among them are Kurds, we do not know, because in Germany is not concerned with ethnicity in the statistics. Again and again and Kurds from Turkey or Iraq to be deported, but their number is not as high.

still exists in Germany, the PKK ban. Suffer hundreds of Kurdish cultural associations and thousands of Kurds in Germany. Their naturalizations rejected, because they eventually contact or sympathy with the PKK or any of its "front organizations" had. Demonstrations and cultural events are prohibited. Homes or business premises to be searched for a suspected PKK of special forces. Is this prohibition and such measures are not a serious encroachment on human rights? For a long time your party promises to take action against the PKK ban. This is achieved in this legislature at last?

Jelpke: I totally agree with you that the PKK ban violated the fundamental rights of thousands of Kurds and finally be repealed. It has to live here Kurds be able to defend their interests in Germany as well as for a just peace in Kurdistan, without being persecuted as being criminals or terrorists. The PDS has been found since the 1993 ban PKK always against the political persecution of Kurds in Germany. By founding the new party Die Linke then a whole series of politicians to have met us, who have previously taken active as leader of the PKK members to ban or at least not questioned. Therefore, the opinions The Left within the party in this asked quite apart. This is a certain fear of some comrades, that we again attacked the bourgeois press as a terrorist Supported if we make us strong against the PKK ban.
The basic problem is the poor informed of so many comrades on the situation in Kurdistan and the concerns of the Kurds. Many still believe that the PKK aspire to an independent state. Unfortunately, it is in Germany, the politically active Kurds - including those within the left - so far not succeeded sufficiently, the current objectives of the Kurdish Freedom Movement and the ongoing debates on grassroots democracy and women's liberation to make clear.

The Turkish government has banned the Kurdish party, DTP. What will be, your opinion, affect the prohibition on politically in view of the situation of Kurds in Germany?

Jelpke: The DTP was banned by the same logic, have been banned since the PKK with the ban in Germany, dozens of Kurdish cultural associations and hundreds of demonstrations and rallies. Anyone who identifies with the liberation struggle in Kurdistan presumed to be PKKler and thus as a criminal or terrorist, without asking for their political goals. It is feared that the DTP ban in Turkey to further isolation Kurdish organizations will also result in Germany. Because once again it was suggested in the public that all Kurds are terrorists - even if they participate in Parliament. The more important is that to engage the Kurdish clubs and their members not only increased to Kurdish concerns, but in the context of the progressive, democratic forces, trade unions and the peace movement in Germany actively against war and neoliberalism.

for the Left Party were the politicians of the DTP one contact for a peaceful solution to the Kurdish question. I hope that soon a new party with which we can get these ties.

Interview Resad Özkan,
correspondent of the Kurdish weekly newspaper Rûdaw /
www.rudaw.net Published in the print edition / No. 25 /
>>> for a peaceful solution to the Kurdish question

-
Ulla Jelpke / MP

born Domestic spokesperson of the Left in parliament

: 06.09.1951, Occupation: Journalist

state list North Rhine-Westphalia

Biography:

• 9 July 1951 in Hamburg - learned a hairdresser, a clerk and a bookseller.

• About the 2nd Education completion in 1993 as a sociologist and economist.

• The left active in the 68ers, especially in the autonomous women's and later in environmental and peace movements. Since 1981, active as an assistant prison.

• 1981/89 twice to Member for the Green-Alternative List (GAL) appointed to the citizenship of Hamburg, where he focused on working in the interior, justice, women and Social Committee, meanwhile due to rotation of 3 years as a woman officer at the GAL Group operates.

• MP 1990-2002; Chairman AG domestic and legal policy of the PDS and internal policy spokesperson for the PDS Group. Focus: immigration and refugee policy, securities laws and defense of fundamental rights, anti-fascism and human rights issues.

• In the last three years Ressorleiterin for domestic policy at the left-wing daily newspaper Junge Welt and co-editor and author of the fortnightly magazine Ossietzky.

Most Comfortable Bicycle Helmet

ORIENT EXPERT INTERVIEW WITH PROF. Dr. Udo Steinbach

East expert Prof. Dr. Udo Steinbach:
Turkey is caught in a political crisis

The East and Kurdistan expert Professor Dr. Udo Steinbach our questions answered during the voyage of Federal Foreign Minister Guido Westerwelle to Turkey joining the EU Turkey into regional power ambitions of the Turks in the region and on the upcoming elections in Iraq. Professor Steinbach said Rûdaw correspondent Resad Özkan

Foreign Minister Guido Westerwelle said on EU membership for Turkey: "Turkey is entitled to fair negotiations and a reliable negotiating partner." He speaks not of full membership in the EU. Germany is really a Turkish accession to the EU? What interests are pursued here?

Steinbach: The CDU, the CSU is also clearly against full Turkish membership of the EU and still holds At the privileged partnership established. The FDP, however, tends, and that Mr. Westerwelle also expressed initially negotiate even further and to deliver on the contracts. According Westerwelle done this "open-ended", ie if the negotiations go positive, then Turkey has the prospect of full membership. The course he can say is currently on his visit to Ankara not so much because it is not in the coalition protocol. I got the impression that Mr Westerwelle in regard to Turkey, also thinks very highly of strategic and that he therefore fully tends to accept full membership.

Come is restricted by the black-yellow coalition conflicts, especially with the CSU?

Steinbach: Certainly. This will in the coming weeks over the government continues to be a big issue. The CSU has said yes straight at their meeting in Torrent Kreuth that Turkey should in no way be a full member and has even tried, the Foreign Secretary here to dictate a line of travel. He should not make any secret agreements. The CSU would not have to sweep up behind the pieces. So there will come to sharper confrontations within the coalition itself.

Why are ongoing since 2005, accession negotiations by the European Union with Turkey so far been slow?

Steinbach: This has a number of reasons. Point 1: First, the trial was optimism, the enthusiasm to lead these negotiations unless it is already very strong. Item 2: Turkey is caught in a political crisis, as we know. There were clashes with the military, with the Constitutional Court. All these things have distracted the attention of the Prime Minister also by the reforms, so that there is actually a stagnation occurred even on the Turkish side. And as long as it is not preceded by the Turkish side, including the European Union has seen no reason their part to move on. Moreover, and this is the third point, the Cyprus issue. The fact that the Turkish government just accepting the fact that Cyprus is part of the Free Trade Agreement, which means that land Cypriot planes and ships into Turkish ports and airports in Turkey can. It all comes together and it explains why the negotiations have proceeded with no high speed. But we must note that they move forward anyway and that this year several chapters of the accession negotiations be opened.

Why does not the Kurds, but the Cyprus issue as a "key" for EU accession negotiations called?

Steinbach: The Kurdish question is seen in the European Union as a political problem for Turkey, but the EU is doing at the moment very difficult to get involved here. On the one hand there is the Prime Minister Erdogan: The Foreign Minister has even praised him for his efforts to explicitly promote democracy. But this is only one side. On the other hand we have the Constitutional Court, which has banned the Kurdish party, DTP. Here, the European Union is of course very difficult, but imposes on the observance of the rule of law. The EU is not in the Kurdish question had very strong because these Kurdish Very controversial issue in Turkey, because it is controversial, and we must say that the Prime Minister has just tried in recent months, very significant steps, at least. The Cyprus issue, however, is a purely legal question. Since there are very clear guidelines. Cyprus since 2004 Member of the European Union and therefore has a right to be a member of the free trade zone and by contrast, the Turkish government. It is much easier for the EU to play the card as Cyprus, the Kurdish card that is extremely complicated and internally extremely controversial in Turkey at the moment.

They say Turkey is in regional conflicts because of their bridge as an important mediator between Europe and the Middle East? How do you rate this?

Steinbach: So I appreciate that very highly. I believe that Turkey, especially among Davudoglu, the new Foreign Minister, very significant steps have been taken to contribute to stabilizing the environment in the Middle East and the Caucasus. I think this is extremely important and which has of course the Federal Foreign Minister acknowledged in his interview in Ankara. And I think this is a very important argument to strengthen the belief in Europe that Turkey is an important country that is at the end of the European Union.

Turkey aspires to be a regional power in the Middle East. It attempts to forge links with Iran, Iraq and Syria, new alliances and is also strongly against the political and national rights of the Kurds. If these power structures that are aimed against Israel, with the foreign policy of the EU and U.S. compatible?

Steinbach: This is certainly not to say a few sentences. On the one hand it is true that Turkey is trying to play the role of a bridge, a strong regional power. What the Kurdish policy in the interior is concerned, of course, the whole thing is not so much as it should be. We should not ignore the fact that Mr Erdogan has tried in recent months, major initiatives, at least. But the Kurds know better than me, that there has been a considerable resistance against these attempts very different forces, and this resistance led first of all to have the DTP was banned. If we now come to Israel, I must say that the attitude of Turkish policy, is an attitude that seeks to make international law and humanity to the fore. Of course it is possible that this conflicts with European policy. But I am personally on the Turkish side and say: As long as things are in Gaza, as they are, Turkey can make no relations with Israel. And as long as Israel is a country that violates international law, there must be forces, there must be governments that also call by name. And if that is not the European Union does, I think that's at least worth noting that the government does.

What is the role of the nuclear dispute with Iran to the Turkish-European relations? Is there evidence that Turkey also aspires to become a nuclear power?

Steinbach is This evidence does not yet exist. Unless I had something to read or hear. But at the moment which of course is still in the room is a possible Turkish Mediator. It's still the proposal in the room that may be passed on part of the nuclear fuel from Iran to Turkey and on Turkey for further processing. So Turkey is at least still talking as a partner of potentially could de-escalate the conflict.

This March's national elections in Iraq are held. The Kurds insist that Kirkuk is part of Kurdistan, but the Arabs and the neighbors see this as a "Kurdish threat".
As you can see the future of this problem?
is facing a civil war?
What is the role of U.S. in this context?

Steinbach: If the Kurds continue to insist that Kirkuk will be part of the Kurdish federal state, then the next conflict is inevitable. No Arab, and of course no neighbor will accept that Kirkuk is part of the Kurdish part of Iraq. Since a very great danger for the existence of the confederal or federal unit of Kurdistan, if the Kurds in Iraq to withdraw their claims, they will be dealt with sooner or later on the losing side. I believe that they have now achieved a lot, but to achieve even more, they have to play very cautiously. You must submit claims very carefully controlled and they have to look very carefully how far they can go. Not only in relation to the government in Baghdad but also in relation to the governments in Ankara and Tehran. The Americans of course have a vested interest in the region. But the Americans who currently have very close relations with the Kurdish administration in Iraq, will, if the Kurds take over their cards on the Kurdish side can not play.

Munich, 08.01.2010
by Resad Özkan

East expert Prof. Dr. Udo Steinbach:
"Turkey has fallen into a state crisis"

Kurdish version read
Prof. Dr. Udo Steinbach:
Tirkiye Ketiye Krizek Siyasi
www.rudaw.net

............. ...............
Udo Steinbach
Born raised in 1943 in Pethau / Zittau, in Cunewalde at Bautzen and Dusseldorf

1963-1965 military service
reserve training in the attaché-reserve, most recently as Colonel dR at the Embassy of the Federal Republic of Germany in Almaty (Kazakhstan)

study of Islamic studies (ie study of the languages, history, religion and cultural and literary history of the Arab Islamic world, Persian and Turkish), and classical philology at the Universities of Freiburg i.Br. and Basel, 1965-1970

PhD in 1970 with Professor Dr. Hans-Robert Roemer, Freiburg iB
Title of Work: Dhat al-Himma - Cultural and Historical studies of an Arab nation novel
(published in Wiesbaden: Verlag Franz Steiner, 1973 )

1971-1974 Head of the Middle East Unit at the Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP, think-tank of the government) then layer near Munich

head of the Turkish editor of Deutsche Welle 1975

director of the German Orient Institute, Hamburg, 1976 to 2006

Since 1991 Honorary Professor an der Universität Hamburg

Direktor des GIGA-Instituts für Nahoststudien 2007,
Pensionierung seit 1.1.2008
Gegenwärtig: Lehre am Centrum für Nah- und Mittelost-Studien an der Philipps-Universität Marburg

Is It Illegal To Sell P90x On Ebay

HEVPEYVÎN Bİ PROF. Dr. Udo Steinbach RE

Pisporê Rojhilata Navin û Kurdistanê

Prof. Dr. Udo Steinbach:

Tirkiye Ketiye Krîzeke Siyasî

Rûdawnet: Pisporê Rojhilata Navin û Kurdistanê Prof. Dr. Udo Steinbach bi munasebeta serdana Wezîrê Derve yê Almanya Guido Westerwelle bo Tirkiyê, bersiva pirsên me li ser endambûna Tirkiyê bo YE, hewldanên Tirkiyê bo gihiştina hêzekî serekî li herêmê û li ser hilbijartinên pêş li İraqê dan. Bi Prof. Steinbach re hevkarê me Resad Özkan axifî.

Di derbarê endametiya Tirkiyê ya YE’yê Wezîrê Derve yê Almanyayê Guido Westerwelle got: “ Mafê Tirkiyeyê ye ku bi awayekî adil û bi hevkarekî pêbawer danûstandin li gel wê bên meşandin.“ Lê ew behsa endametiyeke tam di YE’yê de nake. Bi rastî jî Almanya li gel endambûna Tirkiyê di YE’yê ye. Kîjan berjewedî di vir de hene?

CDU û hem jî CSU li dijî endametiyeke tam ya Tirkiye di Yekîtiya Ewrûpayê de ne û alîgirê hevkariyeke pêşketî ne. FDP alîgirê wê yekê ye ku danûstandin vê gavê bidomin û bi peymanê re pêbend bin, ji xwe Westerwelle jî ev yek anî ziman. Li gor Westerwelle ev yek “encam vekirî“ rêve diçe, yanî eger danûstandin bi erênî bi dawî bibin, wê demê Tirkiye dibe xwedî perspektîvekê bo endamatiyeke tam. Lê vê gavê ew nikarê vê yekê li Enqere bi eşkereyî ragihîne, ji ber ku bi vi awayî ev tişt di peymana koalisyonê de nehatiye nivîsîn.

Çima danûstandinên di navbera Tirkiye û Yekîtiya Ewrûpayê li ser endametiyê, ku ji sala 2005’an ve têne meşandin, hewqasî giran giran bi pêş dikevin?

Çendîn sedemên vê yekê hene. Noqteya yekê: optîmizm û heyecana danûstandinan ji destpêkê ve ne gelekî bi hêz bû. Noqteya duyan: Tirkiye kete krîzeke siyasî, weke ku em dizanin. Nakokiyên bi artêş û dadgeha destûrê re hebûn. Van hêmû tiştan bala serokwezîr ji ser reforman vegerand û bi vî awayî bi rastî jî rawestandinek ji aliyê tirk jî pêk hat. Û heta ku aliyê tirk gavên ber bi pêş neavêtin, YE’yê jî ji aliye xwe ve tu pêwistî nedît ku ji aliyê xwe ve gavan bavêje. Wekî din jî, û ev noqteya sêyan e, pirsgirêka Qibrisê heye. Ev hemû di ser hev de sedemên wê yekê nîşan didin ku çima danûstandin bi lez pêş ve neçûn. Lê dîsa jî divê em bibînin ku danûstandin bi pêş dikevin û îsal wê danûstandinên endametiyê li ser çendîn babetên din jî bêne destpêkirin.

Çima ne pirsa kurdan lê ya Qibrisê weke “mifte“ ji bo danûstandinên endametiya YE’yê tê nîşandan?

Pirsa kurdan jî ji aliyê Yekîtiya Ewrûpayê weke pirsgirêkeke siyasî ya Tirkiyeyê tê dîtin, lê YE vê gavê zorê dikşîne ku xwe têxe nav vê pirsê. Li aliyekî serokwezîr Erdoǧan heye: Wezîrê Derve yê Almanyayê Weserwelle ji ber hewldanên wî yên bipêşxistina demokratiyê, wesfê Erdoǧan dan. Lê av tenê aliyeke. Li aliyê din jî Dadgeha Destûrê heye ku partiya kurdan DTP girt. Li vir bêguman YE jî xwe di zoreke mezin de dibîne, lê dîsa jî Tirkiyeyê dehf dide ku bi prensîpên dadwerane re pêbend be. YE’yê di mesela pirsa kurdî de gelek hewldan nedan, ji ber ku ev pirsa kurdî li Tirkiyeyê bi xwe jî cihê nêrînên cuda ye. Lê dîsa jî divê bê gotin ki serokwezîr di mehên borî de herî kem çendîn gavên giring jî ceribandin. Lê pirsa Qibrisê pirseke legal e. Di vir de şertên destnîşankirî hene. Qibris ji sala 2004’an ve endamê YE’yê ye û bi vê yekê xwedan maf e ku bibe endamê yekîtiya gumrikê û Hikûmeta Tirkiyê li pêşiya vê yekê dibe asteng. Ji bo YE’yê lîstina karta Qibrisê gelekî hêsantir e ji lîstina karta kurdan ku qelekî kompleks e û vê gavê di nava Tirkiyeyê de cihê nêrînên cuda ye.

Tê gotin ku Tirkiye ji ber rola xwe ya mina pirekê, di nakokiyên di navbera Ewrûpa û Rojhilata Navîn de navbeynkareke giring e. Hûn vê yekê çawa dinirxînin?

Ez vêna gelekî giring dibînim. Ez bawer dikim ku Tirkiye, berî hertiştî di bin wezîrtiya derve ya Ahmet Davutoǧlu, gavên berbiçav ji bo arambûna derdorê li Rojhilata Navîn û Qefqasyayê avêt.

Tirkiye hewl dide ku li Rojhilata Navîn bibe hêzêke sereke ya herêmê. Ew hewl dide ku li gel Îran, İraq û Sûriyeyê hevpeymaniyên nû ava bike û di heman demê de bi her awayî li dijî mafên siyasî-netewî yên kurdan e. Ev hevgirtinên ku li dijî Îsraîlê ne jî, bi siyasetên derve yên YE û DYA’yê diguncin?

Bi çend rêzan ne hêsan e ku bersiv bê dayîn. Ji aliyekî ve rast e ku Tirkiye hewl dide ku rola pirekê bilîze, rola hêzeka biquwet ya herêmî. Li ser siyaseta di derbarê kurdan li hundurê Tirkiyeyê, bêguman mesele negihiştiye wê asta ku diviyabû lê bûye. Lê divê em ji bîr nekin ku birêz Erdoǧan di mehên borî de herî kêm çendîn însyatîfên giring ceribandin. Lê kurd ji min baştir dizanin ku li hemberî van hewldanan dijayetiyeke mezin ji gelek aliyan derket pêş û dijayetiya van hêzan rê li girtina DTP’ê vekir.

Di Adara bê de hilbijartinên parlamenoyê li İraqê hene. Kurd îsrar dikin ku Kerkûk beşek ji Kurdistanê ye lê ereb û dewletên cîran di vê yekê de “tehlûkeyeke kurdî“ dibînin. Hûn pêşeroja vê pirsgirêkê çawa dibînin? Şerekî navxweyi li pêş me ye? DYA’yê di vê derbarê de çi rolê dilîzin?

Eger kurd li ser wê yekê îsrar bikin ku Kerkûk beşek ji Kurdistana Federe ye, wê gavê nanokiyeke din li pêş me misoger e. Ti ereb û bêguman ti cîran wê qebûl neke ku Kerkûk bibe beşek ji Kurdistana İraqê. Di vir de metirsiyek mezin ji bo hebûna konfederal anjî federal ya yekîtiya Kurdistanê heye: Eger kurd li İraqê bi daxwazên xwe ji çarçoveyê derkevin, ewê zû anjî dereng xwe di nav aliyê binketî de bibînin. Ez bawer dikin ku wan niha serkeftinên mezin bi dest xistine û ji bo serkeftinên din divê ew gelekî hessas tevbigerin. Divê ew daxwazên xwe bi hessasî kontrol bikin û bi hessasî bibînin, ew heta kuderê dikarin bi pêş ve herin. Ne tenê ji ber Hikûmeta Bexdayê, lê ji ber ya Enqere û Tahranê jî. Bêguman amerîkî jî xwedan berjewendî ne li herêmê. Lê amerîkî jî, ku vê gavê di nava pêwendiyên xurt li gel desthilata kurdî li İraqê de ne, eger kurd bi daxwazên xwe çarçoveyê derbas bikin, wê nikaribin weke hevalbend li aliyê kurdan bimînin.

by Reşad Özkan
20-01-2010
HEVPEYVÎN Bİ UDO STEINBACH RE
Prof. Dr. Udo Steinbach: Tirkiye Ketiye Krîzeke Siyasî
www.rudaw.net/

Deutsche Version lesen
Orient Experte Prof. Dr. Udo Steinbach:
Die Türkei ist in eine Staatskrise geraten

Implantation Spotting Twice In 3 Days

HEVPEYVÎN BI NİVÎSKARÊ KURD HAYDAR ISIK RE

Nivîskarê kurd Haydar Işık:

‘’Dewleta Tirk Dest Danî Ser Mal û Milkên Min’’

Rûdawnet – Munchen: ‘’Dema tu dibî penaber û dema dewleteke te tine be, sîstemek li pişta te tinebe, tu neçar dimînî li dijî hemû xirabiyan têbikoşî û ev yek bi hêsanî nabe.’‘

Birêz Işık, hûn kengî hatin Almanya. Weke nivîskarekî ne li welatê xwe, hûn ji şert û mercên vir razîne? Hûn dikarin ji xwendevanên me re behsa Haydar Işık bikin?

Ez di sala 1937`an de dema tevkûjiya Dêrsim’ê de hatime dinê. Jiyaneke di nav feqîriyê de domand û piştî 7 saliya xwe di dibistanên tirkan de hînî tirkî bûm. Min du sanîngeh xelas kir. Di sala 1974`an de weke mamoste hatim Almanya`yê. Li vir wek kesekî Kurdistanî dijîm.

Sedemên ku hişt hûn Dêrsim’ê berdin û werin Almanya`yê çibûn?

Ez li Tirkiye’yê mamosteyê dibistana navîn bûm. Hingî qanûneke bi navê `49`, `84` hebû. Li gorî vê qanûnê ji bo bilindkirina radeya zanyariya xwe min dixwest biçim Ewrûpa’yê. Carekê bang li min kirin, gotin; `tu dixwazî biçî?` Sala 1974`an bû. Hingî ez ji îmtîhanekê derbas kirim û hatim Almanya`yê. Wî çaxî min faqûlteya dermanfiroşiyê qedandibû. Min dixwest ez dikaneke dermanfiroşiyê vekim lê ev mûmkîn nebû û weke mamoste hingî ez şandim Almanya`yê. Wê demê desthilatdariya faşîst a leşkerî li ser hûkum bû. Tirkiye’yê li wir min ji welatîbûnê avêt. Dewleta alman jî min ji mamostetiyê avêt. Di sala 1982`an de ez hem ji welatîbûna tirkan û hem ji mamostetiyê hatim avêtin. Ez ketim rewşeke zehmet de. Dûre min karên din dît. Bê guman ji bo ez xwe li ser avê bigirim tişta ji destê min hat min kir. Piştre li vê derê di dibistaneke navîn de min dest bi dayîna dersên tirkî kir.

Hûn di nivîseke xwe de dibêjin ‘‘zimanê neteweyekî mêjiyê wî ye, mêjiyê wî jî zimanê wî ye“. Hûn bi van gotinan dixwazin çi bêjin? Hûn dikarin hinekî vekin?

Zimanê neteweyekî wijdanê wî neteweyî ye. Ew millet xwe bi wî zimanî rave dike. Ew ziman mirov dike mirov. Mirov feraseta yekemîn a çandî, nêrîna li cîhanê, şêweyê jiyana çandî a ji bav û pîrên xwe destpêkê bi wî zimanî bi dest dixe. Min heta 7 saliya xwe yek gotin tirkî nedizanî. Dê û bavên min gotineke tirkî nizanîbûn. Hingî heta 7 saliyê awir û awayekî me yê dîtina cîhanê hebû. Kurdbûna xwe, Kizilbaşbûna xwe, ji ber vê yekê tevkûjiyên dewleta tirk a li dijî me min giş dizanîbû. Her wiha min hayê min jê hebû ku me baweriyên xwe yên Kizilbaşiyê veşartî çêdikir.

Di pirtûk û romanên xwe de hûn behsa tevkujiyên dewleta tirk li dijî kurdên Dêrsim’ê çêkirine, tevkûjiyên li dijî hemû kurdan çêkiriye û komên etnîk dikin. Çima hûn di romanên xwe de tim behsa mijarên civakî û dîrokî dikin? Her wiha hûn lehengên romanên xwe çawa peyda dikin?

Romanên bi navê “Dersimli Memik Ağa” û “Dersim Tertelesi” romanên behsa jenosîda Dêrsim’ê dikin. Min yek bi yek hevdîtin bi şahidên vê tevkûjiyê re çêkir. Min ji tevûjiya Dêrsim’ê destpêkir. Ji ber ku mijareke zêdetir nêzîkî min e. Ez meselê baş dizanim. Ez dîrokê dizanim. Ez serpêhatiyan baş dizanim. Ez yek bi yek bi şahidên wê re hev dibînim. Lewma min ji wir destpêkir.

Ez dikarim bêjim ku di dibistanên tirkan de li gorî gelemperiya Tirkiye’yê min perwerdeyeke baş dît. Li Tirkiye’yê Selehadînê Eyyûbî weke `Siltanê mezin ê tirk` derbas dibû. Lê li dervehî dibistanê, li qûncik û koşeyan xelkê behsa kurdbûna Selahaddîn Eyyûbî dikirin. ‘‘Selahaddînê Kurd“. Min li ser Selahaddîn Eyyûbî lêkolînek çêkir. Min gelek pirtûk dît, li ser Selahaddîn. Min bi tirkî û almanî bi awirekî din jiyana Selahaddîn nivîsand. Min di romanekê de hewil da portre ango jiyana apê Selahaddîn Şêrko derxim pêş. Piştre min li vir, di pirtûkxaneya dewletê de pirtûkek dît. Ev Köhler’ê li ser felsefeyê dixebitî, navê wî baş nayê bîra min, tezekî wî ya doktorayê bû. Min ev wergerand tirkî, beşa wê ya derbarê kurdan de.

Piştî vê yekê ez rastî pirtûkek din hatim. “Egon von Eikstedt”. Ev zilam di dema Hîtler de antropolog bûye. Vî kesî gerên xwe yên li Kurdistan’ê çêkirine kiribû pirtûk. Min ev pirtûk wergerand tirkî. Li wir bi rastî jî bi awayekî berfireh behsa jiyana kurdan tê kirin.

Min bi pirtûka derbarê Selahaddîn de têkiliyên navbêra kurd-tirk-farsan, bi pirtûka Seyahatnameya Ewliya Çelebî, her wiha min bi nivîsandina romana `Begê Bedlîs‘ê Evdal Xan` xwest ku behsa dîroka kurdan bikim.

Min xwest ku ez kurdan, ne bi zimanê mirovên çerpm-spî lê belê bi zimanên kurdan bi xwe qal bikim. Ez kurd im, ez dixwazim qala dîroka gelê xwe bikim û ez hewil didim vê yekê derbasî romanê bikim û pêşkeşî wan bikim. Ez romanê dadixim şexsê kesekî de. Ez dikarim bêjim ku xirap bû. Yanî romanên Dêrsim’ê baş hatin firotin, gelekî eleqe dîtin. Ez dikarim bêjim ku bûn sedeme rexneyên erênî. Ji ber van kêmasiyan min bi dîrokan kurdan destpê kir. Bê guman ne tenê dîrok, her wiha romanên min ên din jî hene. Weke mînak, “Son Sığınma“ (Stargeha dawî) bûyereke ku di rojame ya îro de dikare bi serê her kurdekî de were. Romaneke behsa vê rewşê dike. An jî em “Safağı Beklemeyeceğiz” (Emê Li Benda Berbangê nemînin) romaneke behsa roja îro dike ka çawa gerîllayên kurd, bi taybetî jinên kurd xwedî li xwe derdikevin. Yanî ne tenê romana dîroka ya kurdan, her wiha romanên din jî hatin nivîsandin.

We qal kir ku we nîvê jiyana xwe li Almanya derbas kiriye. Li Almanya ango li Ewrûpa’yê nêzî 2 mîlyon kurd hene. Di vê mijarê de xebatên we hene? Çima hûn romanên li ser pirsgirêkên van mirovan nanivîsînin? Ango hûn qet fikirîn romanek li ser rewşa kurdên li xerîbiyê binivîsînin?

Ez dîasporayê an jî penabertiyê weke rewşeke demborî dibînim. Ez dibêjim ku ya girîng Kurdistan e. Bê guman li van deran mirovên me, bi taybetî ciwanên me xwe winda dikin, tine dibin, ew jî pirsgirêkeke din e. Bê guman ev jî karê me ye. Weke mirovekî kurd, weke rewşenbîrekî divê em bi mirovên xwe yên li vê derê re eleqedar bibin. Weke mînak, ji bo ronîkirina wan ez qûnciknivîsan dinivîsînim, di malpera min a înternetê de bi sedan nivîsên min hene. Di van meqaleyan de ez tim ka wê çawa kurd rizgar bibin tînim ziman. Ez sedemên ku rê ji vê rewşa kurdan re vekiriye vedikolim û lêdikolim. Ez her wiha ji bo ciwanên ku li vir jidayikbûne, li vir mezin bûne û tirkî û kurdî nizanin, bi almanî xîtabî wan dikim.

Çima hûn romanên xwe bi zimanê xwe yê zikmakî kurdî ango zazakî nanivîsînin? Hûn qet li ser vê mijarê fikirîn? An jî zimanê we têrê nake?

Ez vekirî bêjim, ez li ser vê yekê difikirim lê belê ez nikarim cesaret bikim. Ez dikarim dimilkî, zazakî binivîsînim lê belê ez cesaretî vê yekê nakim. Ji ber ku heta 7 saliya xwe min bi tirkî nizanî bû. Piştî 7 saliya min jî kurdî bi min dan jibîrkirin. Niha ez nikarim bi kurdiya ku heta 7 saliya xwe hîn bûme, xwe di romanekê de bînim ziman. Ji ber ez bi vê zehmetiyê dizanim. Lê belê kêmasî ev e: me dikarîbû tevî vê rewşê xwe pêş bixista. Lê belê hîngî ewqas bûyer rû didin, mirov nizane bi kîjan alî ve here.

Hûn bi tirkî û almanî dinivîsînin. Ev rewş nabe sedem ku di navbêra we û xwendevanên we de nakokiyek derkeve? Jiber ku hûn ne bi giyana kurdî lê belê bi zimanekî din xîtabî kurdan dikin...

Ev nîrxandin hinekî ne rasteqîn e. Min ti carî bi giyana tirkî xîtabî kurdan nekir. Ez ziman weke navgînekê bi kartînim.

Eger ku zimanek mêjiyê mirovan be...

Ziman wijdanê netewekî yei şerefa netewiye, namûsa netewe ye. Ez dikarim çi bikim? Ez rastiya gelê xwe dizanim. Piraniya gelê min hatiye asîmîlekirin. Weke mînak, romana min a bi navê “Dersimli Memik Ağa” wergerandin kurdî, ango zazakî. 500 heb jî nehate firotin. Kurdekî li Swêdê, yekî di îşkencê de mabû, seqet mabû wergerandibû kurdî. Romanekî dimilkî, zazakî min ne nivîsand, xelkê kurd naxwîne. Weke mînak ez quncikekê bi zazakî dinivîsînim li ser Kurdistan’ê, her wiha ez nivîsan derbarê Dêrsim’ê de dinivîsînim. Ez li rêjeya tikandina van nivîsan dinêrim. Di bin hezarî de ye. Lê gava ez tiştekî bi tirkî dinivîsînim, nivîsên me ji aliyê bi hezaran kesan ve tê tikandin, tê xwendin. Hingî ev tê wê wateyê ku xelkê me hatiye rewşeke wisa ku em neçar dimînin bi zimanê koledariyê xîtabî gelê xwe bikin.

Hûn hem nivîskariyê dikin, hem romanan dinivîsînin û hem bi siyasetê re eleqedar dibin. Weke rewşenbîrekî kurd, di navbêra van rolên hûn didin ser milên xwe nakokiyek çênabe?

Ez zêde bi siyasetê re eleqedar nabim. Armanca min giş ewe ku gelê min dîroka xwe hîn bibe, xwedî li nasnameya, kesayetî û hebûna xwe derkeve. Armanca min ev e. Ez êş û azara veqetîna ji zimanê xwe dikşînim. Ez naxwazim nifşên din vê azarê bikşînin. Lewra dixwazim alîkariya xelkê xwe bikim. Bê guman eger ev karê min siyaset be, hingî ez siyasetê jî dikim. Ya rastîn her gotineke kurdî yan jî nivîs, pirtûk û gotinên li ser kurdan tên gotin, awayekî siyasetê ye û rastiyek e. Romanên min bi tirkî nivîsandine, ji ber ku tê de gotina `kurd` derbas dibû, ji ber ku çiyayên Kurdistan’ê de tê de derbas dibû li Tirkiye’yê hatin qedexekirin.

Li Almanya`yê jî rewşeke qedexekirinê heye?

Romanên min li Tirkiye’yê qedexene. Li Almanya`yê jî ev qedexe tên pêkanîn. Weke mînak, li vir du romanên min li qanûnên almanan alîqî. Ya yekemîn ‘‘Son Sığınma“, ya duyemîn jî ‘‘Safağı Beklemeyeceğiz“. Lê niha her du jî serbest in. Ev romanên min ji ber ku jiyana gerîlla dikir mijara xwe li qanûnan aliqî bû. Bê guman ev qedexe û zext, bi hewildanên dewleta Tirkiye’yê çêbibûn.
Hûn mirovekî qedexene. Li ser giliyê dewleta tirk, ji aliyê înterpolê ve jî fermana lêgerîna we heye. Hûn li welatekî demokratîk ê Ewrûpa’yê dijîn, hûn li hemberî qedexeyan têdikoşin û hûn ketin girtîgehê de. Hûn van gişan çawa dinirxînin?

Li Almanya`yê dibe ku tu xwe weke kurdekî azad hîs bikî. Lê gava tu bêjî ”ez kurd im, ez mafê kurdan diparêzim, lê belê ez weke te (weke Almanya) nafikirim, ez mirovekî azad im ez dixwazim serbixwe fikirim”, hingî mêrikan didin pey te û te dişopînin. Zehmetiyan derdixin. Dozgerekî alman cewherê vê yekê ji min re got. Gava min di rûniştina dadgehekê de ceza stend, dozger ji min re got ku “Birêz Işık, eger dewletekî we hebûya, hingî min we li vê derê mahkeme nedikir” Min jî hingî got, “wê demê birêz dozger hûn ji bo ku dewleta min tine min mahkeme dikin?” Got, “Belê”.

Hûn mirovekî ku tim dixwîne, dinivîsîne û bêyî nivîsandina sebra we nayê. Gelo projeyeke we ya romaneke nû heye?

Projeyeke min a romaneke nû heye. Ez li ser wê dixebitim. Ev bûyereke cûda ya koçrevîtiya ermenî û kurdan a di nav hev de ye. Bûyereke ku behsa xetên sê alî yên di navbêra begê kurdan ên kizilbaş û begê kurdan Saffî û axayekî tirk de derbas dibe, dike. Bûyer li herêma Dêrsim’ê derbas dibe, bi taybetî piştî koçrevîtiya ermaniyan.

Mirov dikare bêje ku di romanên we de her tişt di nav hev de derbas dibe...

Jixwe ez vê yekê weke prensîp pêktînim. Weke mînak bûyerên ku li Dêrsim’ê mirovan aciz dike, bêyî xwendinê xwendina wî aciz dike, wan dide revandin hene. Weke mînak `bi giştî dana ber mekînê`, gava ez behsa vê dikim, hûn digîjin ferqa wê ku qûntara wî çiyayê tê behskirin çiqasî çiyakekî pîroz e, çiqasî çiyayekî bedew û xweşik e.

Eger Haydar Işık careke din bihate dinê, wê bixwesta li kûderê were dinê?
Bê guman minê bixwesta dîsa li heman deverê werim dinê. Minê dîsa kurdayetiya xwe bernedaba. Minê bixwesta li Dêrsim’ê werim dinê. Ez 10 carî jî werim dinê, 10 carê din minê bixwesta ez weke kurdekî ji Dêrsim’ê bimînim. Minê wiha bixwesta.

Tekst û wêne by Reşad Özkan
06-02-2010
HEVPEYVÎN BI NİVÎSKARÊ KURD HAYDAR IŞIK RE
‘’Dewleta Tirk Dest Danî Ser Mal û Milkên Min’’
www.rudaw.net

Sis 301mvvga Driver Xp

NEW MINIMUM IMPACT AUDITORIUM! # 03 & # 04 started

# - inherit the ceramic

played at 17:11 after the first demo Marius Del Mestre (Ex-TSS) for the occupiers in the main auditorium!
# 04 - UniTV

summary of the first local media reports (NDR & UniTV) over the hamburger occupation

Today at: YOUTUBE.COM / BOYCOTT EDUCATION

and next week's is "scraping the barrel", 0)

New Baby Arrival Poem

call for participation from Vienna (Bologna summit in March)

Subject: upcoming 11th protest 14/03/2010: Auditorium Maximum @ Vienna and elsewhere. Join us!

Freund_innen love of education and activists protest movement!

auditorium - "the greatest Hörer_innenschaft. This is what we for the Bologna-critical events of 11 to 14 March in Vienna and elsewhere want to achieve. These events form the counterpart to the occasion of the 10-year anniversary of the Declaration of Bologna, Vienna and Budapest celebrations taking place. Minister_innen from 46 countries participating in the Bologna Process will be in Vienna - and the resulting media attention, we want to use for our cause. Heterogeneous, racism and (hetero) sexism free, critical self-administered. And in the knowledge that free and equal access to education as well as an equal distribution of economic Opportunities and an egalitarian practice both in the local area and internationally are an integral and necessary part of democracy and a free and egalitarian society.

We are planning a major international event with as wide and strong response in the mass media in order to accommodate where our ideas and demands effectively. A major event of four days, with stages at Heroes' Square, in the Burgtheater, the Parliament and in or in front of the University of Vienna. International Networks and too large to be ignored can. With bands and performances, political statements by and between the acts on stage, political and artistic Actions. With a media range, which may extend to the international presence in solidarity and other channels (radio / TV). We lead in this regard just preliminary discussions and get positive feedback, both in our concerns, as well as the feasibility concerns

Our utopia begins now, through joint activity and dense networking! Brings you, you linked us. If you're not in Vienna: plant in your cities / universities in your own events and let them know so that we mitankündigen and back in the attention to. Spread of this writing, brings ideas and activities (there is enough space for it), comes to be our Plena (posted on http://www.auditoriummaximum.org/ ) or follow us online. The formation protest movement is present and the world should know this. Why wait Join us today!

The AG auditorium, January 2010 in Vienna desk@auditoriummaximum.org


http://www.auditoriummaximum.org/
http://www.facebook.com/ AuditoriumMaximum
http://twitter.com/wepaintitblack

links to the AG Bologna, Bologna organized the counter-summit

http://bolognaburns.org/
http://unsereuni.at/wiki/index.php/Ag_bologna