Dairy Queen Valentines Day Cake

Seferek ber bi Dêrikê

Other gelawêj (August), a raft in 2008 Turkey Kurdistan û ez bi di bar and then discuss sefera xwede min serîk li Dêrika Çiyayê Mazî jî xist.
Dêrika Çiyayê Mazî

Ev bajarê ne pir mezin dikeve nava sînorê wîlayeta Mêrdîn. Piştî şerê cîhanê yî duemîn Dêrikê roleke giring di dîroka Kurd û Kurdistanê de û bi teybet di tevgera rizgarîya netewî a kurdistanêde a lîstîye. Ne tesadufe ku pisporê Kurdistana bakur zanyarê mezîn Prof. M.A.Hesretyan dema behsa nevendên tevgera Kurdistanê dike Dêrikê datîne kêleka van navendên mezin ên wek Îstenbûl, Anqara, Îzmîr, Diyarbekir û Wan ê (Tevgera Kurdî di dema herî nuh de. – Mosko, 1987, rup. 244. Bi zimanê rusî.).
Dêrik jı salên 1960 û heta destpêka salên 1980 navendek çalakvanên Partîya Demokrat a Kurdistana Turkîye (PDKT), Ocaxa kulturî a şoreşgerên rojhilat (DDKO), Komela kulturî a demokratên şoreşger (DDKD) û Rizgarîxwazên neteweya Kurdîstan (KUK) ê bû.
Dêrik wek tradîtsîonel her dem navendek nasyonalîzma Kudî bû. Ne tesadufe şairê Kurdî ê mezin ê qirnê XX Cegerxwîn dibêje: min kurdperwerîya xwe ji Dêrikê wergirtîye. (Cegerxwîn bi tevayî 6 sala li Dêrikê jiyaye jê 3 sala li medresa Dêrikê xwendîye), Li gor hinek jêderan navê vî bajarê Kevin, ku di navbera çiyayên Mancel, Êrge Baba û Tûrcelê de ya, ji gotina Kurdî «Dêrê» hatîye. Nufûsa bajêr dor 20 hezarîye , tevaya xelkê bajêr Kurdin. Bêhtirîn xelkê bajêr ji du eşîran pêk tê eşîra Abasa û Rûta her weha hinek eşîrên din jî li Dêrikê hene.
Pîrekên Dêrikî

Heta nîvê qirnê XX li Dêrikê gelek Ermenî di jîyan (sedî zedetir). Keda Ermenîya di avakirina Dêrikê de gelek e wek di tıcaretê de, di avakirinê de, di senetkarî yê de (hedad, sol çêkirin u hwd). Lê piştî sa la 1970 yî êdî ji ber êrîşên dewleta Turk li ser tevgera rizgarîya kurdî Ermenî mecbûr man ji ber bê ewlekarîyê Derikê terk bikin û çûn Mîdyatê, Îstenbûl û Awrûpayê. Navserên (îxtiyarên) Dêrikê digotin Koçberîya Ermenîyan ji Dêrikê tesîrek xerab li ekonomîya Dêrikê kir. Van navserana di çarçîya Dêrikê de hinek dikanên girtî bû nîşanî me dikirin û digotin ev hemû nuha kes bi kar nine bêhtirîn vana, dikanên Ermenîyan bûn. Di dema serdana min a Dêrikê 2 malbatên Ermenîyan tenê mabûn. Yek ji wana malbata Kevo Demîrçîyan bû. Kevo Demîrçîyan Dêra ermanîyan a li Dêrikê a bi navê “Dêra Sor”(1) di parast. Kevo pîştî demekê çû ser dilovanîya xwedê (2). Ji ber wê jî Dêrikya digotin, jiber Kevo ê herî paşîyê Dêr parastîye, wek Ermenîyên Dêrikê ê dawî bi nav dikirin.
Mintiqa Dêrikê

Ermenîyên Dêrikê ne kêmî kurdekî bi kurdîyek gelek paqij di peyivîn, mirov ew ji kurdan ferq ne dikirin, Ev dema em çûn atolya (dikana) Naîfê hedad min ew fêm kir. Gelek Ermenî di nava rizgarîya netewî a kurdî de bûn û di nava rêxistinên Kurdî de xebat dikirin. Li gor gotina navserên (îxtîyarên) Dêrikê, hinek kurdan xwe Ermenî dinivîsandin ji bo bikaribin biçin Istenbûl bixwînin û paşê di nav dezgehên Ermenîde kar bikin. Xelkê Derikê gelekî bi dilsozî û hurmet behsa Ermenîyan dikirin û di gotın koçberya Ermenîyan ji Dêrikê tesîrek gelek xerab li ser jiyana Dêrikya kir.
Dema Rêya merkezî bêyî ku di ser Dêrikê de here rewşa ekonomîk lı Dêrikê xerab bû û rola Kiziltepe xurt bû.
Meşkîna, gundêkî Dêrikê //Beşêk(1977-1982)Devrîmcî Demokratîk Kultur Dernegî(DDKD)li gundê Meşkîna jî hebû

Berê Dêrik navçak zîreetê bû her weha li Dêrikê zeytûn, hijîr û tirî gelek bû.
Di dema serdana Dêrikê de me mala malbata Karahana ziyaret kir, her weha me avahîyên wan ên kevn ku hilweşîya bûn dit. Di nava malbata Karahana de ê navdar Edîp Karahana, Edîp Karahan yek ji serokê tevgera kurdî a salên 60-70 yî ye. Brayê wî yê bi çûk ku li Swedê diji Enwer Karahan nivîskarê Kurd ê nav û denge (3).
Her weha şair, nivîskar u wergerê navû deng Qedrîcan (1911-1972) ji Dêrikê ye, yek jı berhemên xwe diyarî Dêrikê kirîye (Bihara Dêrikê, Hawar, ? 13, 1933).
Malbateke Dêrikê din ya nav û deng malbata Önen a ye. İzzet Önen (İzzet axa yê Dêrikî) yek ji serokên tevgera Kurdî piştî salên 40 û PDKT (Partîya demokrata Kurdîstana Turkîye) ye, çend caran surgûnî bajarên Turkîyê wek Köyceğîz (qeza Mûğlayê ye li ser behra sipî ye), Adana û Sûrîyê her weha çend salan li Kurdîstana Başûr li cem Melle Mustefa Barzanî maye. Rewşenbîrê Kurd Fuad Önen di salên 70 de yek ji xwendevanên Kurd ê pêşî bû ku li İzmirê dest bi avakîrina Komikên (hucreyên) rêxistinek Kurdî kir.
Meşkîna (Qula Devê), gundêkî Dêrikê

Malbateke Dêrikê din a bi nav û deng malabata Türka ye. Ahmet Türk ewê ku di salên 70 de du caran bûye milletwekîlî û nuha jî serokê DTP (Partîya Civaka Demokratîk) ye. Ahmed Türk di nava DTP de wek baskê nasyonalîzma kurdî tê hesibandin. Apê Ahmed Türk Hecî Ebdulhelîm Türk yek ji çalakvanên salên 60 ê PDKT (Partîya demokrata kurdîstana Turkî) tê hesêb. Herweha nivîskar û werger ê Firat Cewherî jî Dêrikê ye.
Heta van demên dawî li Dêrikê bes bi kurdî dihate peyivandin, bi Turkî peyivandin şerm (eyb) bu. Lê van salên paşî ji ber siyaseta asîmîlasyonê a dewleta Turk xort dest pê kirine bi Turkî di peyivin.

Derik di hilbijartinan de her dem piştgirîya DTP dike (her weha dema serdana mede ji reisê beledyê ji DTP bu, her weha di hibijartinen 29 adarê de ji li Dêrikê DTP bi ser ket). Li di dema serdana xwe ya Dêrikê de, ji axaftina bi xelkê re di hat fêm kirin ku xelke bajer rayên xwe didin DTP ne jiber hewqas heyranê DTP ne, bêhtir ji bo dewletê protest bikin, bes ji bo rayên xwe nedin partîyên Turkan rayên xwe didin DTP.

Nodar Moski
nodarmossaki@gmail.com
Ji: www.kurdinfo.com

(1) Wek Enwer Karahan di nivîse berê li Dêrikê 7 Dêrê Ermenîyan hebûn: Enwer Karahan. Kevo. //www.nefel.com, 08.01.2007.
Nivîsên Enwer Karahan:
Ez ji Dêrikê xeyidîm, Kirîbo
Çend dîhn û dîmenên Dêrikê –I–
Çend dîhn û dîmenên Dêrikê –II– (dawî)

***
(2) Binere li ser mirine Kevo «nekroloja edebî» ya Enwer Karahan: Ez ji Dêrikê xeyîdîm, Kirîbo. // www.nefel.com, 10.09.2008.
Binere : Arjen Arî . Krîvê Kevo (1). http://diyarname.com/news.asp?ldx=1214.
(3) Binere nivisek nastalgî: Enwer Karahan. Çend dîhn û dîmenên Dêrikê – 1 // www.nefel.com , 27.12.2007.
Enwer Karahan. Çend dîhn û dîmenên Dêrikê – 2. www.nefel.com 05.01.2008.

P.S. Ev nivîs herweha bi Rûsî (Нодар МОСАКИ. О поездке в Дерик (курды и армяне провинции Мардин) di rojnama “Kurdîstana Azad weşandın de u Tues malpera "LiveJournal" www.community.livejournal.com ê de hatîye.
7 .07.2009

Why Ia My Male Rabbit Stinky

Kurdish immigrants in Germany

Folk Dance Group coma Gula Sor (Red Rose Group)

Although live for over 40 years, Kurds in Germany, but they are still not recognized as a distinct population.
Just a comparison with Sweden shows that ignoring the Kurds in Germany very much. In Sweden, the Kurds are granted all the rights that erhalten.In also members of other foreign communities of the Federal Republic of Germany, the presence of Kurdish middle of the first 60s of this century, much to the bilateral agreement between Turkey and Germany on the recruitment of foreign workers. Today you go from more than 900,000 Kurds from the FRG. be cited as the Kurds are not recognized as such, but always according to their nationality statistically, no precise figures are available.

have now, many of the migrants that had originally been for a few years in Germany, with their families relatively firmly established here.
estimates are among the 900 000 Kurds in Germany about ten percent from countries other than Turkey, so from Iran, Iraq or Syria. Although

live for over 40 years, Kurds in Germany, but they are still not recognized as a distinct population. Just a comparison with Sweden shows that ignoring the Kurds in Germany very much. In Sweden, the Kurds are granted all rights, which are maintained even nationals of other foreign communities.

be contrast in the Federal Republic of Germany treated the Kurds after the official release of their nationality accordingly. This of course has multiple effects on the lives of Kurds in Germany.

Kurdish is recognized in Sweden as a mother tongue, even though the Kurds are there only a very small population. There are as regular news broadcasts in Kurdish. Thus they will allow the direct participation in social life. Since them their cultural self-esteem is not taken, the Kurds also take more active part in the daily life of Swedish society and a strong ghetto formation is prevented.

In Germany, however they are not given these opportunities. This Kurds in Germany are in a foreign ghetto education to a more "inner ghettos (Double Ghetto)" forced. Even in a community of Turkish nationals Many Kurds are the basis of their specific cultural and moral background against which excluded. This concerns the hardest women who speak less frequently than men, the Turkish language. And even if they can speak the Turkish language, Turkish Kurdish women compared to men because of their experience is usually very intimidated and insecure.

examples of non-recognition of the Kurdish people

are a few exceptions, the Kurds in the media no options. By assigning the Kurds to the Turks there are for the Kurdish children do not Supplementary instruction in their native language.

In Sweden, however, distinguish between official language and mother tongue. The foreigners, this makes it possible to choose between the official language and native language of their home region. This example could be followed, in my opinion, the FRG. Not least because even the Turkish textbooks are extremely racist.

be drilled where the children in a very narrow-minded nationalist form. There is a suggestion that a Kurdish child in school every day saying things like, "I am proud to be a Turk," must speak.

The Kurdish children grow through in a multi-split identity: within the German society, they are Kurds at home and in school Turks. Knowing the variety of conflicts and contradictions, the Kurdish children with huge identity and orientation problems are struggling. These conflicts are particularly glaring in the third generation of Kurdish migrants, thereby increasing still further the already very strong generational conflicts within the Kurdish migrant families.

In Germany there are no official advisory bodies for their own Kurds. All official information brochures, if any, available only in Turkish. Here, too, Sweden an exemplary, other way.
The non-recognition of the Kurdish language has devastating consequences for the self-esteem and social recognition of Kurdish migrants. This results in the long term, to a large loss of the Kurdish language and culture.

The few positive efforts in the Federal Republic of Germany, all remain unofficial and at association level and are also on the voluntary commitment of individuals depend.

suggestions and demands:

first The recognition of the Kurdish population as a separate minority with their own mother tongue as a equal footing with other non-German migrant groups.

second introduction of a native complement teaching in Kurdish for the Kurdish school children (especially in Bavaria, this is at least in Augsburg for the Aramaic children already possible and should be implemented accordance to the Kurds).

third providing social counseling with Kurdish professional in the specific problems of the Kurds.

4th At least once or twice a week would at least be broadcast on the radio news in the Kurdish language.

5th establishment and promotion of academic Research of the Kurdish language and history.

6th Adequate support Kurdish self-help groups, as previously help positions are specifically given to Kurds only through self-help groups.

question: Would it be possible for introduction of mother tongue teaching in general, to use a unified Kurdish language, given the different regions of origin of the Kurds?

It is possible, the written language as the parent language of communication in the classroom for the three main dialects einzuführen. / va

ABOUT KURDISTAN KURDS AND:
With open Maps - Kurdistan Kurds (video)